Translations:DEV 15FN Studying the Bible/7/sq

'Lexoni Luka 3:21-23. Ne shpesh luftojmë me mungesën e vetëvlerësimit dhe ndihemi të pasigurt për atë që jemi. E njëjta gjë u ndodh edhe drejtuesve, madje disa herë këtyre pasigurive u shtohen edhe pritjet e larta që kanë njerëzit për ta, duke bërë që këto pasiguri të shumëfishohen. Në fillimet e shërbesës publike të Jezusit, para se ai të zgjidhte ndonjë nga dishepujt, të kryente ndonjë nga mrekullitë, apo të bëhej i njohur, ai u pagëzua. Ai ishte një veprim i thjeshtë bindjeje ndaj Atit të tij qiellor. Sa e fuqishme ishte ajo që pasoi këtë veprim të thjeshtë! Luka shkruan që Jezusi po lutej dhe ndërsa thoshte fjalët “qielli u hap dhe Shpirti i Shenjtë zbriti mbi të në trajtën trupore të një pëllumbi” si një shenjë e dukshme ndaj të tjerëve dhe ndërkohë Ati foli. Kjo ndodhi para se ai të fillonte shërbesën publike. Çfarë tha Ati? Fjalët e Atit ishin një pohim i identitetit dhe sigurisë që kishte në marrëdhënien me Të. “Ti je biri im i dashur, në ty unë jam kënaqur.” Të qenit të sigurt në njohjen e identitetit tonë vjen si rrjedhojë e të kuptuarit të asaj që ne jemi. Dashuria dhe kënaqësia e Atit nuk janë bazuar mbi atë që bëjmë ne dhe se si e bëjmë, apo çfarë rezultate arrijmë, por plotësisht dhe vetëm në identitetin tonë si fëmijë të Tij. Ai na njeh ne. Ai na do pa kushte. Ai do që ne të mbajmë mend kujt i përkasim. '